دنیای خیالیه من

دیروز فهمیدم که قراره امروز واسم خواستگار بیاد..
خیلی شوکه شدم...اخه من که هنوز سنی ندارم..مامانم میگه اون پسره.. ، پسره خوبیه..!!
کار خوب..درامده خوب...تحصیلاتشم که نگو..وقتی این خبر رو شنیدم نمی دون چرا یاد اون پسر تو کوچمون افتادم..
دلم گرفت یهو...
نمی دونم...دیگه نمی خوام بهش فکر کنم...اون اگه منو دوست داشت بهم میگفت...من میدونم...اون اصلا منو دوست نداره....حالا به من نگاه میکنه دلیل نمیشه که منو دوست داره..!!
خدایا..هر چی که صلاحمه همون بشه...
تا شب چیزی نمونده...یعنی چی میشه..؟؟؟

امروز باز وقتی رفتم بیرون ..اون پسر رو دیدم که ایستاده کنار تیر چراغ برق..مثل همیشه به من نگاه میکرد..
منم مثل همیشه خودم رو واسش گرفتم..نمی دونم چه جوریه وقتی این ظاهر رو دارم ( یه شال با کابشن نارنجی ) شنگول تر میشه..
انگار که منو با این ظاهر بیشتر دوست داره..رفتم طرف مغازه عمو حمید ..اونم نزدیکای من بود..یه جوری بود که انگار دوست داره یه چیزی به من بگه...تمام مدت حرکاتش رو زیر نظر داشتم...خیلی با خودش درگیر بود...فک میکنم منو واقعا دوس داره...اخه میدونی چیه..؟ یه دوست دارم که همیشه از حرکات پسر عموش که دوسش داره برام تعریف میکنه...یه جورایی شبیه هم ان..نمی دونم شاید یه عشق بچه گانس...
گاهی اوقات که میخوام بیام تو بالکن میترسم...پیش خودم فکر میکنم نکنه دوباره بیرون وایساده باشه...خب راستشو بخواید یه ذره ازش خجلالت میکشم...
نمیدونم...ولی احساسه من بهم دروغ نمیگه...

شاید یه روز بهم گفت...

---------------------------------------------------------------------------

امیدوارم بازم خدیج به دوستش که میاد اینجا خیالاتشو بگه که بنویسم...اسم دوستشم خدیج هستش ...جالبه

"به خدیج سپردم زود زود بیاد پیشت...الان سلام رسوند...دیگه اومدم تو وبلاگت با خدیج خانم هم دوست شدم...
اتفاقا چه دختر خوبی هم هست...فقط یه کم ، کم حرفه...درست میشه اونم..

راستی..سپردم بیاد تو ذهنت...اجازه اومدن پیشت رو بهش ندادم...گفتم هول میشی...یه وقت یه کاری دست خودت میدی..."

من اسمم همینه خدیج جان

اذیتم نشدم و آدرسم نمیخوام خدیج جان

خوب بودن مثه تنها نبودن خیاله خدیج جان

میدونم اذیتت کرده حرفام خدیج جان

خدیج جان موفق باشی تو امتحانات خدیج جان 

عجبا

آدم چیزایی میبینه که میخواد خودشو بکشه

وااااااااااای توی ده دقیقه چیزایی دیدم که فقط حرصم درومد

چرا با من اینکارو میکنن خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

همه ی نوشته هامو سوزوندم(هر روز به قتل میرسمو شعر من فقط ،به انتشار شعله کبریت میرسه)
دیگه از گذشته چیزی ندارم که یادم بیاد حتی چیزی که امروز دیدم و مربوط به اون نوشته ها میشه
هرچی هست همین حالاست همین امروز
و نوشته های این وبلاگ که با یه دکمه حذف میشن
و آینده.
آینده ای که آیینه اش همین گذشته ی سوخته است
امیدی هست؟تاریکه؟کور شدم؟
هرچی هست سیاهه.مشکی.

و
الان یه نفر گفت :" امیدواری چیز خوبیه ولی نه در مورد این جور چیزا.. "
اما من فقط به خودم امیدوار شدم ها!!!

راستی..
خیلی هم خوب نیست تو واقعیت بعضی چیزا رو لمس کنی...!!!!

همون خیالش هم زیاده...باور کن...

هر جای دنیایی دلم اونجاست 
من کعبه مو دور تو میسازم
من پشت کردم به همه دنیا
تا رو به تو سجاده بندازم
هر روز حسم تازه تر میشه
غرق تو میشم بلکه دریا شم
بیزارم از اینکه تمام عمر
از روی عادت عاشقت باشم
گاهی پرستیدن عبادت نیست
با اینکه سر رو مهر میزاری
گاهی برای دیدن عشقت
باید سر از رو مهر برداری
یک عمر هر دردی به من دادی
حس میکنم عین نیازم بود
جایی که افتادم به پای تو
زیباترین جای نمازم بود
هر جای دنیایی دلم اونجاست
من کعبه مو دور تو میسازم
من پشت کردم به همه دنیا
تا رو به تو سجاده بندازم

------------------------------------------------------------

" واقعی..."( این دیگه خیالی نیست)......................................................

چقد ادامه بدم به گم شدن تو این خیابونای شلوغ

تو کافه خالی یه استکان چایی کنار تنهایی
اونطرف میزم جات خالیه عزیزم

از ظهر جلوی چشمامه
چرا کاری نمیکنم؟؟؟
چرا نمیرم جلو یه جواب نه بشنوم و بازم خودم و لعنت کنم...حداقل از این بلاتکلیفی در میام
نه... دوست دارم این وضعیت رو چون اگه نه بشنوم دیگه حتی این لحظه ها رو هم ندارم
ولی اگه واقعا اون جوری که نشون میده باشه و نرم جلو؟؟؟
تجربه هام همه برخلاف این بودن:(
من همیشه اشتباه دیدم نگاه ها رو
سرنوشتم تنهاییه نباید زیاد تلاش کنم
اما فردا باید یه کاری کنم ...ای وای
...

         :):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):) :):):):):):):):):):):):):):):):):

با تمام وجود غمگینم

خیلی ذوق زده ام هه هه هه 

الان دارم از اینترنت هوشمند استفاده میکنم کاری که توی شهرایی مثل کرج و تهران خیلی وقته حتی از مد افتاده

ما که بیست کیلومتر از کرج فاصله داریم حالا بعد از شهر شدن خطوط تلفن هم عوض شدن و وصل شدیم به کرج البته adsl ثبت نام کردیم ولی هنوز خبری نیست.

پیشرفت باعث شده از امروز بتونم هر روز بیام نت ولی باید آخر ماه ببینم چقدر روی قبض پول میاد:(

کسی هوس نمیکند که با من آشنا شود
برای بارش تنم شوق اقاقیا شود

اگر برای مرگ غم نیاز من یک هوس است
چرا صدا نزد مرا کسی که بهترین کس است

نامه سرگذشت من نوشته شد به دست باد
کبوتر نامه بری دل به دیار من نداد

برای کوچ تن عشق کوچه پر از ترانه بود
ثانیه های مرگ ما زندگی عاشقانه بود

تو بودی آشنای من ای که لبالب از منی
تشنه الهام شبم تو فکر شب شکستنی

من شب مهبوت خزان تو پر دریغ قصه ای
بگو کجاست اسم تو ای که مرا نوشته ای

به جز شکوه تن تو منکه سحر نمیشوم
به جز حدیث دست تو کوبه در نمیشوم

چرا هوس نمیکنی که با من آشنا شوی
دوباره برکشتی من سایه ناخدا شوی

   

وقتی که زندگی یه تئاتر مزخرفه
تنها به جرعه های فراموشی دلخوشم

کسی و مثله من پیدا نمیکنی که هنگام بیداری بختک روش افتاده باشه و هر تصویری که میبینه کابوس باشه
وقتی چشمات میبینن و نمیتونی لمس کنی زیبایی هارو
وقتی کسی صداتو نمیشنوه و فریادت به جایی نمیرسه

بدتر از همه اینه که شبها هم تصاویر دیده شده روز توی خواب مرور میشن

دستم به جایی بند نیست و نه دل کسی به بودن من خوش

دیگه جلوی چشمام نیست
یعنی چی شده؟؟؟
نمیخوام خیالاتم رو بنویسم ...فعلا فصل خدیج تموم شد...اگه خبری شد تو قسمت پنجم مینویسم...اگه قسمت پنجمی باشه

از سوم عید رفتیم شمال.دیروز برگشتیم.

امروز بعدظهر دیدمش با یه تیپ جدید...

همون مانتو و شال نو اما روی همه اینا چادر مشکی.با چادر قدش بلندتر نشون میده.

انقدر سر خر زیاد بود امروز جلوی مغازه که حتی نشد توی چشماش نگاه کنم

از چادر بدم نمیاد حتی شاید خوشمم بیاد ولی خدیج رو با همون کاپشن نارنجی بیشتر دوس دارم

.

.

.

من بی عشق میمیرم و عشق روزی است که دستهایت را دارم .دستهایت را به من بسپار و زندگی ببخش به این مرده متحرک

اولین روز سال نو.همون اتفاق های تکراری و تکرار روزهای تنهایی

با ماشین توی محل دور میزدم،رسیدم به خیابون خلوت،اون سمت بلوار خدیج و داداشش که شاید ده ساله باشه توی ماشین باباش آموزش رانندگی میبینند!

و خدیج رو با مانتو و شال نو و بدون اون کاپشن نارنجی دیدم که داشت میرفت پشت فرمون.

به رنگ نارنجی حساس شدم.تا نارنجی میبینم سرم میچرخه دقت میکنم اما خدیج نیست...

دوست دارم زودتر شب بشه و بخوابم.فردا برم مغازه رو باز کنم منتظر بشم تا خدیج از خونه بیاد بیرون.

باید کارو تموم کنم...یه قرار بذارم واسه همه ی عمر؟؟؟